Υποβολή χωριστού ΕΕΕΣ ανά τμήμα και δηλώσεις συνεργατών για μη διαθέσιμο εξοπλισμό

Υποβολή χωριστού ΕΕΕΣ σε σύμβαση υποδιαιρούμενη σε τμήματα με διαφορετικά κριτήρια επιλογής – Υποχρέωση προσκόμισης δήλωσης συνεργατών για μη διαθέσιμο μηχανολογικό εξοπλισμό – Απαράδεκτη προσφυγή λόγω μη προσβολής της τελικής απόφασης κατακύρωσης- Απόφαση ΕΑΔΗΣΥ 859/2026 

Η ΕΑΔΗΣΥ, με την υπ’ αριθ. 859/2026 απόφασή της, επιβεβαιώνει τη σημασία της αυστηρής τήρησης των όρων της διακήρυξης κατά το στάδιο υποβολής της προσφοράς, ιδίως όταν η σύμβαση υποδιαιρείται σε περισσότερα τμήματα και τα κριτήρια επιλογής διαφοροποιούνται ανά τμήμα.

Στην κρινόμενη υπόθεση, οικονομικός φορέας συμμετείχε σε διαγωνισμό Δήμου για υπηρεσίες πρασίνου, ο οποίος είχε υποδιαιρεθεί σε τέσσερα τμήματα. Η προσφορά του απορρίφθηκε, αφενός διότι υπέβαλε ένα μόνο ΕΕΕΣ για το σύνολο των τμημάτων, παρότι η διακήρυξη προέβλεπε την υποβολή χωριστού ΕΕΕΣ για κάθε τμήμα ή ομάδα τμημάτων με ίδια κριτήρια επιλογής, και αφετέρου διότι δεν προσκόμισε τις απαιτούμενες υπεύθυνες δηλώσεις των συνεργατών που θα του παρείχαν μηχανολογικό εξοπλισμό τον οποίο ο ίδιος δεν διέθετε.

Η Αρχή έκρινε, καταρχάς, ότι η προδικαστική προσφυγή ήταν απορριπτέα ως απαράδεκτη, διότι στρεφόταν κατά προγενέστερης απόφασης της Δημοτικής Επιτροπής περί έγκρισης του πρακτικού αξιολόγησης, η οποία είχε ενσωματωθεί στη μεταγενέστερη κατακυρωτική απόφαση και είχε απολέσει την αυτοτελή εκτελεστότητά της.

Περαιτέρω, η ΕΑΔΗΣΥ έκρινε ότι η προσφυγή ήταν, σε κάθε περίπτωση, απορριπτέα και ως αβάσιμη. Ειδικότερα, έγινε δεκτό ότι, όταν η διακήρυξη προβλέπει ρητά την υποβολή χωριστού ΕΕΕΣ ανά τμήμα, λόγω διαφοροποίησης των κριτηρίων επιλογής, η υποβολή ενός ενιαίου ΕΕΕΣ δεν αρκεί, ακόμη και αν ο οικονομικός φορέας υποστηρίζει ότι σε αυτό περιλαμβάνονται όλα τα αναγκαία στοιχεία.

Η Αρχή τόνισε ότι η αναθέτουσα αρχή δεν έχει την ευχέρεια να επιλέξει εκ των υστέρων σε ποιο τμήμα θα αντιστοιχίσει το υποβληθέν ενιαίο ΕΕΕΣ, ούτε μπορεί να καλέσει τον προσφέροντα, κατ’ άρθρο 102 ν. 4412/2016, να θεραπεύσει την έλλειψη με μεταγενέστερη υποβολή νέων ΕΕΕΣ, διότι αυτό θα συνιστούσε ανεπίτρεπτη εκ των υστέρων συμπλήρωση ουσιώδους δικαιολογητικού και τροποποίηση της προσφοράς.

Ως προς τον μηχανολογικό εξοπλισμό, η ΕΑΔΗΣΥ δέχθηκε ότι, ακόμη και αν η απλή μίσθωση εξοπλισμού δεν συνιστά κατ’ ανάγκη στήριξη στις ικανότητες τρίτου φορέα, η διακήρυξη απαιτούσε ρητά, εφόσον ο προσφέρων δεν διέθετε ο ίδιος τον ζητούμενο εξοπλισμό, την υποβολή υπεύθυνης δήλωσης του συνεργάτη που θα του τον παρείχε. Κατά συνέπεια, δεν αρκούσε μονομερής δήλωση του ίδιου του προσφέροντος ότι θα μισθώσει τον απαιτούμενο εξοπλισμό.

Τίθεται το επίμαχο χωρίο της απόφασης:

«…στις περιπτώσεις που η προς ανάθεση σύμβαση υποδιαιρείται σε τμήματα και τα κριτήρια επιλογής ποικίλλουν από τμήμα σε τμήμα, πρέπει να συμπληρώνεται ένα ΕΕΕΣ για κάθε τμήμα ή ομάδα τμημάτων με τα ίδια κριτήρια επιλογής…».

«…τυχόν κλήση του προσφεύγοντος, βάσει του άρθρου 102 του ν. 4412/2016, δεν θα ήταν νόμιμη, καθώς τούτο θα συνεπάγονταν θεραπεία πλημμέλειας που επιφέρει αποκλεισμό δια της μεταγενέστερης το πρώτον πλήρωσης της απαίτησης της διακήρυξης…».

«…δεν αρκούσε μία μονομερής δήλωση του προσφεύγοντος, αλλά η οικεία διακήρυξη απαιτούσε ρητώς την προσκόμιση δήλωσης του αντισυμβαλλομένου που θα παρείχε στον τελευταίο τον συγκεκριμένο εξοπλισμό…».